Datt í hug nú þegar dagurinn er að kveldi komin að dagbókarfæra hann, svona eins og maður sér í blöðunum. Telja upp hið stóra og smáa og sjá svo í hvað dagurinn fór.  
Lesa meira »

Hvernig gengur, hvernig líður? Meina, er einhver breyting hjá þér líkamlega? Ég er spurð öðru hvoru, af fólki sem lætur sig varða um mig og þegar ég dæsi og segist ekki vera ánægð með síðustu ferð til Delhí, því ég finni enga breytingu eftir hana þá er iðulega svarað á þessa leið. -Þú mátt samt ekkert gefast upp, það er aldrei að vita hvað gerist, þú ert svo dugleg, þetta tekur allt tíma, eða -En þú ert nú búin að fá einhvern mátt sem þú ekki hafðir!
Lesa meira »

Það var svo gott að opna augun í sólskininu í morgun, finna sólina á andlitinu og best náttúrlega að hafa ekki þurft á fætur kl. sjö. Sumardagurinn fyrsti sá mér fyrir kærkomnum sofa-lengur gæðatíma. Ég var aum í skrokknum, með harðsperrur í öxlum og handleggjum eftir gærdaginn best að láta handleggina bara liggja niður með hliðum og byrja á að liðka puttana.  Ég get þakkað fyrsta hjólarúntinum í gær, óþægindin, en þá brunaði ég niður í vinnu alla þessa 2,5 kílómetra og svo heim aftur eftir vinnudaginn.
Lesa meira »

Ein síðan á miðvikudag þegar vetrarfrí brast á og dóttla hvarf til borgarinnar að hitta vin sinn þar. Allt í einu fannst mér ég hafa ótakmarkaðan tíma til að gera hitt og þetta og beið spennt eftir að andinn kæmi yfir mig.
Lesa meira »

Veturinn er sannarlega að láta vita af sér núna, hér er allt á kafi og snjóar, meðan ég hamra á tölvuna syngur dóttla hástöfum eitthvert Adele lag – æfir sig fyrir söngvakeppni hjá FNV- Úti í myrkrinu kúrir jörðin undir hvítu teppi bíður, eins og ég vorsins sem langt er í enn.
Lesa meira »

Kannski er það myrkrið sem hefur þessi áhrif á mig og þessi vetur sem nú er í algjöru ójafnvægi, kafsnjór eða mígandi hláka, hvað sem það er þá er ég rótlaus og veit ekki hvar eða hvernig ég á að vera. Verður lítið ágengt, vantar eldmóðinn til að sinna verkefnum dagsins og á sífelldu rjátli við að gera ekkert. Velti fyrir mér tilganginum með þessu öllu saman,
Lesa meira »

Nýtt ár, nýir tímar, nýjar áskoranir. Rétt fyrir jól spurði samstarfskona mín mig hvernig ég ætlaði að verja jólum. Ég svaraði umhugsunarlaust …ég ætla bara að reyna að lifa þau af, það kom pínu á hana líklega ekki átt von á þessu svari sem var þó mjög hreinskilið. Ég lifði jólin af og öðru hvoru þurfti ég að minna mig hraustlega á að ég ætlaði ekki að dvelja við það gamla heldur fagna því nýja.
Lesa meira »

Ég elska að fá börnin mín heim til mín, …að taka á móti litlu fjölskyldunni hans Arnars míns, sem inniheldur  Arnar, Eddu tengdadóttur og Val Darra, litla, fallega ömmustrákinn, sem er yfirleitt brosandi með 2 tennur í neðri góm núna. Að fá hinn stóra strákinn minn hann Aron heim í jólafrí og hafa hann hjá mér í rúmar tvær vikur, svo notalegt. Prinsessan mín hún Hera er enn hér heima á bauninni sinni ;O), en áreiðanlega styttist í að hún fari að skoða sig um í veröldinni og bráðum kemur hún kannski bara heim í fríum eins og Aron. Þau eru öll að verða fullorðin, börnin mín og ég sem eldist ekki neitt ;O)

Lesa meira »

Fallegur er hann þriðji sunnudagurinn í aðventu, smá bloti kominn í snjóinn þannig að hann fýkur ekki þó komi vindur. Enginn vindur í dag aðeins stilla í lofti og þegar ég loks dröslast út úr húsi er klukkan hálfþrjú og himinn í vestri fjólublár og bleikur í skini síðustu sólargeisla sem ég þó sá ekki, í norðri er hann dökkur og blár og tunglið kviknað og skín svo silfurskært á hála brautina sem lýsir upp í bílljósunum.
Lesa meira »

Fyrsti sunnudagur í aðventu er upprunninn, út um gluggann minn sé ég að veturinn hefur skreytt okkar fallegu sveit hvítu og stöku snjókorn fellur til jarðar ofan á þau öll sem fyrir eru. Í fjallinu fyrir ofan mig grillir enn í jörð undir þunnu lagi snjókornanna, hátíðlegt og viðeigandi á þessum degi.
Lesa meira »